Willem en ik..

Willem zat een paar klassen hoger dan ik. Weet nog wel dat het de populairste gast van de kleuterschool was, toen al. Ik kreeg ruzie met Dolfje over een trekdrop en hij ging voor me staan. Pakte het zwarte goud uit Dolfje z’n hand en gaf het aan mij. Hij vier jaar ouder, maar vanaf dat moment al een onbreekbare band, we hielpen elkaar door de jaren heen. In meerdere situaties.

Onze moeders zijn van de dezelfde generatie, de mijne een half jaar ouder. Ze hadden elkaar leren kennen bij dé gynaecoloog in Den Haag, Dr.  Braxton Hicks. Ze had het over het leuke schooltje waar haar oudste zat en zodoende kwam ik daar ook terecht. En daar begon het dus, een vriendschap die we altijd geheim gehouden hebben voor de buitenwereld. En waarom was dat? Het bleek dat Willem iets in zijn bloed had, “blauwe troep” zei hij altijd, en hij wilde daar niet mee gepest worden. Waarom Willem dat aan mij wel vertelde bleek later door een grote grap. Ik was er ingeluisd met fopkauwgom en ik had een hele blauwe mond, dagenlang, en hij had dat gezien en dacht dat ik ook blauw bloed had. Hij was toen al een beetje dom. Maar goed, hij nam me dus in vertrouwen, en hij mij. We gingen nog veel meemaken.

Ook al gingen we na de kleuterschool onze eigen wegen, andere scholen, we hielden contact. Willem en ik speelde vaak bij elkaar thuis. Meer bij hem, anders liepen er altijd vier mannen met zonnebrillen mee, en dan het liefst in het bos. Dat bos hadden ze in hun achtertuin (!) en dan deden we verstoppertje spelen, bouwde hutten, zochten paddo’s enz.. Verstoppertje spelen was altijd lachen. Met zijn rode haar was Willem makkelijk te vinden, had hij nog niet door. Wat ik al zei, een beetje dom. We hebben ooit een grap jarenlang vol kunnen houden met Tante Irene. We zaten in onze goed gecamoufleerde hut, te schaken, en we zagen haar door het bos zwerven. Willem had al verteld dat ze een beetje in de war was en we hoorde haar tegen een boom praten, we besloten uit naam van de boom terug te praten. We hadden niet verwacht dat we dit nog jarenlang konden volhouden, haha.

Zo zijn we onze kinderjaren met elkaar door gekomen, veel gelachen, gepraat en gedeeld. Mocht U het leuk vinden vertel ik later over onze puberjaren, studententijd enzovoort..

3 reacties op “Willem en ik..

Geef een reactie